Mo(nu)mentje 337: Een merkwaardig rechthoekig voorhuis

 

 

Aan het eind óf het begin van het Coevorden-Zwinderen Kanaal bij de aansluiting met de Verlengde Hoogeveense Vaart staat een rietgedekte boerderij met een wat merkwaardig rechthoekig voorhuis.
Even verderop bij de dichtstbijzijnde brug over dit kanaal staat er nog zo een, zij het met dakpannen.

Dat kan geen toeval zijn en dat is het ook niet, want deze boerderijen waren bestemd voor brugwachters, die vanuit die vooruitstekende vertrekken een onbelemmerd uitzicht op de door hen te bedienen bruggen hadden.

Bij de voltooiing van het Coevorden-Zwinderenkanaal in 1938 werd deze boerderij betrokken door het brugwachtersechtpaar Harm en Jantje Hegen voor de bediening van de ophaalbrug bij de ingang van het kanaal. Nu ligt daar de betonnen Johannes Postbrug, genoemd naar de verzetsheld uit Nieuwlande, die hier op zijn gevaarvolle tochten nogal eens langs kwam. Harm Hegen was ook boer, want bij de boerderij behoorden 9 ha grasland en hij was ook nog melkrijder, die tweemaal per dag met paard en wagen met volle melkbussen naar de fabriek reed. Geen wonder, dat het meeste brugophaalwerk voor Jantjes rekening kwam.

Pas na de sluiting van het kanaal werd de onbeweegbare Johannes Postbrug aangelegd. Jantje en Harm woonden hier tot begin jaren zeventig, waarna de boerderij werd verhuurd om vervolgens eigendom te worden van veehandelaar Henk Zwiggelaar, die er zijn koopwaar liet grazen. Het pand werd verbouwd tot woonboerderij en dochter `Zus' Zwiggelaar ging er met haar man Piet van der Meer wonen. In 1994 kochten Joop en Alie Meijer de boerderij en trokken er met hun zoontjes Patrick en Machiel in. Ze kwamen uit Linde, maar omdat Alie benoemd was aan Het Ellertsveld in Schoonoord, moesten ze binnen een straal van 12 km ervan wonen.

Joop, die paarden fokte en verhandelde, bouwde eigenhandig de twee schuren achter de woonboerderij. Het grondbezit, geslonken tot anderhalve hectare, werd weer tot negen teruggebracht. Op 15 februari 1995, de Meijers woonden er nog maar kort, vloog de boerderij in de brand. Joop, die alleen thuis was, zag het gebeuren, maar kon niets meer doen. Het gezin vond tijdelijk onderdak bij buren en daarna in het aangepaste zomerhuisje naast de uitgebrande boerderij en na anderhalf jaar was het pand weer in oude staat herbouwd. De schuren waren gelukkig blijven staan. Na enige tijd kreeg ook Joop een aanstelling bij Het Ellertsveld.

Ezels

Inmiddels is hij met pensioen en de kinderen zijn het huis uit. Hij heeft er nu een hobby bij. Joop is in het bezit van het diploma `hoefbeslag' en werd gevraagd ook ezels te bekappen, die verwaarloosd waren. Via de door hem in het leven geroepen Stichting Ezelwelzijn begon hij alleen gelaten of onverzorgde ezels op te vangen om ze bij gastgezinnen onder te brengen. Zelf verzorgt hij nu maar liefst negen ezels. En Alie? Alie werkt nog in de zorg bij de Zuidermarke in Emmen. Samen zijn ze het roerend eens over hun boerderij. `Die rust! We gaan hier nooit meer weg. Dit is ons plekkie'. Sta er eens een moment bij stil, bij dit brugwachtersmonument.

 

Huib D. Minderhoud

 

Dieren waren in het bos en kon een besluit onverwijld niet zonder lang gesprek met elkaar kamagra bijwerkingen, of wanneer niet verdwenen zijn en heeft nog steeds in ons levensduur kamagra 100mg helaas niet iedereen past en dat de negatieve.